16 Haziran, 2007

уαѕαм σкα∂αя ¢öмєяt ∂єgιℓ..

Yaa biz, binde bir karsimiza çikan dostluk, arkadaslik firsatlarini ne yapiyoruz? Aksamüstünün bir saatindeyorgun gövdemiziyaslayip miril miril konusabilecegimiz, omuzumuza dolanan bir kolun, basimizi yaslayabilecegimiz bir omuzun, belimizi kavrayanbir elin, uzun yollara dayanikli asklarin sahibi karsimiza çiktiginda taniyabiliyor muyuz onu, degerini biliyor, biricikligini,benzersizligini anlayabiliyor muyuz? Karsimiza zamansiz çikmis insanlari yolumuzun disina sürerken bir gün geri dönüp onu deliler gibiarayacagimizi hiç hesabakatiyor muyuz? Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çogu kez zalimdir, her zaman ayni firsatlari sunmaz,toylukzamanlarini ödetir. Hoyratça kullandigimiz arkadasliklarin, eskitmeden yiprattigimiz dostluklarin, savurgancaharcadigimizasklarin hazin hatirasiyla yapayalniz kalariz bir gün. Bir aksamüstü yanimizda kimse olmaz, ya da olanlar olmasi gerekenler degildir. Yildizlarin bizim için parladiginigöremeyengözlerimiz, gün gelir hayatimizdan kayan yildizlarin gömüldügü maziye kilitlenir. Kedilerin özel bir anini yakalamak gibidir kendi hayatimizdaki olaganüstü anlari ve olaganüstü kisileriyakalamak. Bazilariningelecekte sandiklari "birgün" geçmiste kalmistir. "Nasil olsa ileride bir gün tekrar karsima çikar"dediginiz kisi tam dao gün bu zalim sehri terk etmistir, bos yere bu sokaklarda aranirsiniz.. Birlikte oldugunuz, tanidiginiz insanlarin, dostlarinizin, arkadaslarinizin degerini ne kadar biliyorsunuz, ne kadar farkindasiniz,hiç düsündünüz mü? hm? :)

Hiç yorum yok:

Ziyaret