23 Ağustos, 2007

вєη∂є вιя вєη ναя вєη∂єη ιçєяι

Bir karmasanin içine düsmüstüm ve basimi kaldirip baktigimda düstügüm yerden beni çikaracak bir el bulamamistim etrafimda.. Tek basima ilerlemek benim tercihimmiydi??.. içimde korkudan eser yoktu, etrafimdaki yanlizlik bana korku yerine güven veriyordu.. Yanlizligi seviyordum galiba.. beynimdeki düsüncelerde bogusurken birinin bana havlu tutmasina hiçmi hiç gerek yoktu ben hepsini alt edebilirdim, kendime yetiyordum!!.. Yetecektim.. bana gülümseyerek bakip slm veren hal hatir soran insanlar hem vardilar hemde yok.. içimdeki ben benim en iyi dostumdu.. DS

1 yorum:

Arolium dedi ki...

Çözümler sende çünkü hayat senin ve senin hayatının merkezide sensin. Gördüklerin senin etrafında, sen bir şeylerin etrafında değilsin. Sen hayatındasın, senin hayatın..

Ziyaret