28 Mayıs, 2009

кα∂ιηℓαя.. єякєкℓєя.. νє öηуαяgιℓαя..

...

Bay X:
Sinir oluyorum hayatimdaki tarafli-tarafsiz uzak-yakin kadinlara. Kendinizi ne de çabuk ve ucuza harcatiyorsunuz... Yanlis anlama seni bu kategoriye dahil etmiyorum gerci bu iyiye mi isaret kotuye mi onuda bilmiyorum. Emin oldugum tek sey büyük çogunlugundan kendilerine yaptiklarindan dolayi nefret ediyor olusum.
DS: Kadinlara karsi bu öfke yada tepkinin altindaki nedeni anlamak icin cocukluguna inmemize gerek yok sanirim.. Yakin zamanda biri canini fena yakmis olmali :) Siz erkeklerin bu davranislarini algilamakta güçlük çekiyorum..
Bay X : Biz erkekler bizimm canimizi sadece kendi canlarini yakanlar yakarlar... Yani bize yaptiklari bir kötülük olmasada kendilerine yaptiklari kötülükler ve bunlari haketmediklerini düsünmemiz buna neden oluyor. Sana kizdim zira bizi küçümser konustun :(
DS: ''Kendilerine yaptiklari kötülükler sizin caninizi neden yakiyor (?) '' un cevabi beklentilerinize cevap vermemeleri sizin degilde kendi istedikleri gibi olmalari olabilirmi acaba?.. Insanlar bilerek kötülük yapmazlar kendilerine.. hata yaparlar ama yaptiklari seyin hata oldugunu bunun bisekilde bedelini ödeyerek fark ederler.. Hic bir hayat ucuz ve basit harcanmaz harcadigini düsündüklerininde eminim kendilerince geçerli nedenleri vardir.. Önyargilar kirilmadikça.. herkesin hayata ayni pencereden bakmadigi gercegi kabullenilmedikçe.. etrafimizdakileri olduklari gibi degilde.. olmasini istedigimiz gibi görmeye çalismaktan vazgeçmedigimiz sürece ne yazikki buna benzer tepkiler nefretler hayatimizi kaplamaya devam edicek.. Giderek birbirimize karsi tahammülsüz ve hosgörüsüz bir toplum haline geliyoruz..
Bay X: Hmmm..
DS : Hmm yaa..  :)

... DS

28 Mart, 2009

ѕαçмαℓαмα..

Vursam kendimi yollara diyorum.. karissam kalabaliklara.. "heey!! hayatin rutinliginden, tek düzeliginden bikmis, saçmalama özlemiyle yanip tutusan sizler..; duygularinizi daha nekadar mantiginizla yönetmeye calisacaksiniz?.. Bütün duygularin geçerli bir nedeni varken, saçmalama hakkini kullanmak isteyenler beri gelsin" diyerek, yiksam duvarlarinizi.. donakalsaniz..
Klavuz olsam, "klavuzu karga olanin... " sözlerini saf edeceginizi bile bile, kapatsam kulaklarimi siki siki ve inatla duymasam.. Kargadan medet umanlarin, çaresizliklerini vursam yüzlerinize.. Nerde kaldi toleransimiz?.. Benzetmelerimizde bile yargiliyoruz... Esnemiyoruz, esneklesemiyoruz, inatla önyarlilarimizla çiziyoruz profilleri.. Hadi devam edin yollariniza.. saçmalamadan, kocaman kocaman duvarlar örün etrafiniza, aman hata yapmayin.. duygularinizi köreltin iyice, gercek kimliginize saldirin acimasizca.. yapilan hatalariniza deneyim (kötü tecrübe) diyin.. hatta bide bunun sizi olgunlastirdigini düsünerek bi güzel avutun kendinizi... Ben sizin içinde saçmalarim arasira.. :) DS

14 Mart, 2009

νiciσυѕ ciяcℓє

Olmuslar, olanlar, olacaklar.. Olup olmus olanlar.. Beklemeler, görmeler, yasamalar.. Farkli olmasini umut edip, yanilmalar... Sil bastan basa dönüp, tekrar etmeler.. Yine kisir bir döngü.. Söyle ativersem kendimi cemberin disina.. DS



20 Şubat, 2009

єткi-тєρкi

Bu yaziyi ismi lazim degil, Akgün'ün provakasyonlarina, tepki olarak yazma geregi hissediyorum.. Uzun süredir devam eden kiskirtma politikarina karsi kontrollü tepkilerimin kaynagi merak uyandirdi bende.. Hep bardagi tasiran bir son damla oldugu söylenirken, bu son damla benim bardaga damlamamakta neden bukadar israrli diye merak ediyorum.. Birileri bana bir ayricalik gösterip bardak yerine sürahi sunmus olabilirmi?.. Sabirlara bile sInIrlar çizilmisken, benim ufukta o sInIr neden görünmüyor?..
Bu sorular zihinimi mesgul ederken, cevaplari bulma adina.. klasik terapi yöntemlerine basvurup çocukluguma inmek isterdim.. fakat bu ismi geçen zat-i muhterem benim hâla çocuk oldugum konusunda da israrli.. Onu bir nebze memnun etmek adina bu fikri unutuyorum..Ve iste bana ait yapici bir yön cikiyor ortaya, her kosulda, kosulsuz duyarligiligim ve olgunlugum..
Kimilerinin kara kapli defterleri vardir.. kimilerinin kara listeleri.. benimse kara bir blogum.. Etkiler tepki olusturmak zorundaysa.. ben bu kanuna karsi koyarak Newton'un kemiklerini sizlatmamak adina, tepkimi "Akgün'' ün, "ak'ini karalayarak, "Karagün" olarak yaziyorum buraya.. : ) DS

16 Şubat, 2009

ѕωєєт ησνємвєя

Iyi filmler baska dünyalarin kapilarini aralayarak oldugum yerden çok farkli boyutlara götürmekle yetinmeyip basdöndürücü, karmakarisik bi haz almami saglayip, dengemle oynayabiLiyor.. Bu günde o türden bir ask filmi izledim, üzerine yillarca yazilip çizilen ask.. yine farkli bir hikayeyLe anlatiliyordu.. eski bi filmmis simdiye kadar nasil izlemedigime sasip kaldim.. '' kasimda ask baskadir" .. DS

04 Şubat, 2009

уiтiя(iℓ)∂iк

Yitirdiklerimizin gölgesinde.. sirtimizda yine, yeni keskelerimizle hayatin süzgecinden akiyoruz yitirdiklerimize, yitirilenlere inat.. Magrur ve dik bir edayla, hep biraz eksilerek devam ediyoruz yollarimiza, belleklerimizin alisik oldugu bu olagan düzeni mecburen kabullenerek.. Oysa yasami sil bastan yasama firsati verilse, yine ayni hatalari yaparmiyiz acaba? Sirf düzeltmek adina kendimizden fakli davranirsak ne kadar biz olabiliriz mesela?
Hatalarimiz, bize yapilan hatalar, gercekten olgunlastiriyormu bizi yoksa katilastiriyormu yureklerimizi? Bu olgunlasma sürecinde kaybedislerimiz, sadece yitirdiklerimiz olmuyor aslinda, yitiyoruz bizde onlarla.. kendimizden birer parça birakarak gerimizde, ilerliyoruz "hayat devam ediyor" sloganiyla.. Kimi aklini birakiyor gerilerde, yola hafizasinin bir bölümünü hep mesgul eden bir yitirilenle.. Kimi kalbini birakiyor birilerinde.. sol yaninda hep bir siziyla.. Kimi sevdiklerini yitiriyor bu yolda.. eksilerek devam ediyor hayatina, çaresiz cirpinislarla.. Kimi yasamini birakiyor.. sonrasinda yasama hakkini veremeden, gerilerde yitirilmis bir yasamin gölgesinde.. Ruhlarimiz derin yaralar aliyor bu yitme, yitirilme sürecinde..
Yasamda bize her sunulani iyi, kötü, kabul etmeyi borç biliyoruz, sonra kendimizi avutmak adina siginiriyoruz cümlelerin ardina.. Eksilerek ilerlenen bir yolda, nasil bütün kalabilir insan?.. DS

02 Şubat, 2009

єу нαƒιzα! кαηιуσя ηє ναяѕα ѕüz∂ügüη..

Umutlarin gelip dayandigi bazi sinirlar vardir ya.. Hani hayattan daha fazlasini istemenin, beklemenin anlamsizlastigi zamanlar..Varmak istedigim, olmak istedigim insan olamadigimi bildigim, ama artik o insan olabilmek için yaptigim seçim disindaki bütün seçimlerin varliklarini benim disimdaki bir takim insanlar için sürdürdüklerinden emin oldugum bir dönemindeyim hayatimin...Bundan daha iyi olabilir miyim? Evet!!.. Peki bundan farkli olabilir miyim?? iste bu sorunun cevabini bilmiyorum.. yasadiklarim, yasamadiklarim, bildiklerim, hiç ögrenmediklerim, tanidigim insanlar ve yanimdan akip gidenler öyLe veya böyLe beni bu gün oldugum noktaya getirdiler.. Kendime kattiklarim ve kendimden çaldiklarim bu güne getirdi beni..Artik geriye dönemeyecigim, içimdeki hiç bir izi yok edemeyecegim.. bundan sonra ancak benligimin izin verdigi ölçüde degisebilecegim.. Yani bambaska bir insan olabilmem mümkün degiL..Bu ülkeden uzaklassam bile kendimden, ögrendiklerimden, hafizamin derinliklerinde bir gün ortaya çikmayi bekleyen ya da zaman zaman zihnimi ziyaret eden anilarimdan kurtulamam.. Seçecegim yeni dostlar, gidecegim yeni yollar hep kafamin içinde biriken milyonlarca sesin yansimasi olacaklar..Aslinda hayatimdan memnunum, içindeki insanlari seviyorum.. Durup önümde uzanan yola baktigimda kendimi iyi hissediyorum.. Ama iste sadece zaman zaman bu kadar belirli bir yolu sonuna kadar yürümek anlamsiz geliyor bana.. DS

Ziyaret