20 Ağustos, 2010

уαѕαмα уєηiк, öℓüмє cєѕυя!

Kisa bir süre önce eski bir tanidigin intahar ettigini ögrendim..
Ölümün o soguk, o sinsi gölgesini fark edip, varligini hissedebilmek için yakin çevremizden birinin ölüm haberini almak gerekiyormus..  Böylesi durumlarda nasilda küçülüyor, nasilda anlamini yitiriyor hayatimizdaki sorunlar.. Sorunlar sorun olmaktan çikiyor.. Ölümün o büyük, o aci, o kabullenilemez duygusu karsisinda anlamsizlasiyor bütün detaylar.. Hayatlarimizi gereksiz ayrintilarla heba edislerimizi daha çok farkediyoruz..
Hayat ölümle mukayese edildiginde anlam kazaniyorken, insanin kendine bir defa bahsedilen yasama elleriyle son vermesi nasil tanimlanabilir ?
Ölüme atlayisa bu kadar cesur birinin yasama tutunamayisini adlandiramiyorum..

                                                                                          DS

Ziyaret